De jongste deelnemer in deze tentoonstelling is actief geïnteresseerd in de maatschappelijk immersieve en immateriële praktijk van eerdere generaties kunstenaars, meest recentelijk die die ontstond rond de tijd van zijn eigen geboorte. De vroege jaren 1990 werden gemarkeerd door de opkomst van de ‘relationele’ benadering van het maken van kunst, met, voor en door anderen. Dit zou ook een goede definitie voor ‘cureren’ kunnen zijn, ook een term die dateert uit dezelfde periode.

Augustas Serapinas’ experimenten met sociale interactie vertrekken vanuit een openheid ten opzichte van de ontmoeting, die, zoals filosoof Alain Badiou opmerkt, verschilt van de ervaring omdat ze altijd is gebaseerd op onwaarschijnlijkheid. De ontmoeting (als een mogelijkheid, een daad of zelfs een manifestatie van de vrije wil) is ook fundamenteel tegengesteld aan het begrip identiteit (dat in wezen een instrument voor het reguleren van gelijkheid is) en zeker tegen elke verdere instrumentalisering van de identiteit als identiteitspolitiek.

Toch is Serapinas niet uitsluitend bezig met het niet-materiële. In plaats daarvan heeft hij zich beziggehouden met de bouw van ‘geheime ruimtes’ of subjectieve ruimtes, uitgehouwen uit de rationele infrastructuur die de samenleving voor zichzelf probeert te construeren

 

GEORGES

2014

In navolging van projecten als By the Illuminator (2013, een site voor meditatieve eenzaamheid in een afvoerpijp onder een snelweg langs een rivier in Vilnius) en Secret Space in the National Gallery (2014, een verborgen en ontoegankelijke koffiekantine in de Vilnius National Art Gallery) werke Serapinas nauw samen met Georges Uittenhout, Technisch deskundige in het M HKA, om verborgen, vergeten en ongebruikte ruimten in het museum bloot te leggen. Als resultaat heeft Serapinas een gat in een van de muren in de tentoonstellingszaal op het gelijkvloers gemaakt, waardoor het publiek toegang krijgt tot een smalle, lange en zeer hoge schacht.

Ter voorbereiding van deze tijdrovende actie, die geen voorwerpen toevoegt aan de tentoonstelling (als we enkele kleine aanpassingen aan de ruimte, gemaakt omwille van veiligheids- en gezondheidsoverwegingen, niet meetellen) en het museum op de kaart zet als een plek van geheimen, bestudeerde Serapinas de geschiedenis van het gebouw en zijn directe omgeving. Het Antwerpse Zuid werd in de jaren 1870 en ’80 gerenoveerd en was een vervoersknooppunt met dokken en een groot station tot het midden van de jaren 1960. Een deel van zijn visuele onderzoeksmateriaal is gepubliceerd (en toegankelijk gemaakt door de erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience) op de microwebsite en catalogus van de tentoonstelling. (AK)

Artist Website

Augustas serapinasphoto m hkacc 5

Augustas Serapinas, GEORGES, 2014, photo: M HKA

Augustas serapinasphoto m hkacc 7

Augustas Serapinas, GEORGES, 2014, photo: M HKA