Welke identiteit kan een kunstenaar voor zichzelf creëren wanneer hij woont en werkt in een oceaan van direct beschikbare gegevens? Om het overdreven te stellen, in omstandigheden van informatieovervloed kan de kunstenaar ofwel een oppotter (iemand die een bibliotheek samenstelt, maar de boeken niet leest) of een kluizenaar (iemand die zich voedt met zijn eigen vlees in plaats van vreemde voorwerpen in zijn geest binnen te laten) worden. Barateiro navigeert tussen deze twee uitersten met de nodige precisie. De echte moeilijkheid is om referenties (naar anderen, buiten) in je praktijk binnen te laten zonder dat ze interfereren met je innerlijke kompas. Je moet de dingen eenvoudig houden, zodat de complexiteit zich op zijn eigen manier opnieuw in hen kan installeren.

Tijdens het forum Just Who Do You Think You Are? in Cinema Zuid op 14 juni, speelt Barateiro de film We Belong to Other People When We Are Outside (2013). Het werk confronteert een tekst gelezen door een mannelijke en een vrouwelijke acteur met afbeeldingen van kunstwerken die Barateiro al enige tijd verzamelt. De tekst splitst het bewustzijn in ten minste twee gesproken personages. Deze video is een voorbeeld van navigatie: tussen de verschillende visies van het auteurschap en de verschillende lezingen van subjectiviteit.

 

THE ACTORS

2014

Objecten en Beelden als onderwerpen. Dat is iets dat Barateiro adresseert in zijn andere werken – literaire performances, kunstenaarsboeken, installaties, schilderijen en tekeningen – en niet in het minst in deze animatiefilm, gebaseerd op een recente serie tekeningen in Oost-Indische inkt op wit papier. Technisch gezien bestaat deze animatie uit het in elkaar vervlechten van deze tekeningen. Maar de video bezielt ook de met opzet vlakke beelden van cartooneske ‘achtergronden’, ‘clowns’ of ‘pizza’s’ tot scenario’s en personages. Wanneer we hen zien dansen, zien we hen acteren. 

 

CURFEW

2013

Dit beestachtige figuur is geïnspireerd door een soortgelijk exemplaar, gemaakt door de Luena stammen van Dundo in wat nu het noordoosten van Angola is. Het origineel is te bezichtigen in het Museum van Dundo sinds zijn opening in 1936. Het werk en de titel geven twee van de rollen die Barateiro als kunstenaar speelt weer: die van de kenner (van de kunstgeschiedenis en de hedendaagse massacultuur) en die van de commentator (van de koloniale geschiedenis en de huidige politiek). Het woord curfew (avondklok) is een Engelse verbastering van het Franse couvre-feu, ‘bedek het vuur’. Het is een moment van gedwongen rust in een gedwongen toestand van uitzondering, zoals de soberheidspolitiek waar de Portugese samenleving nu aan onderworpen wordt. Dit half-dier, met een intense blik, vormt een kortsluiting van wat we denken te zien. (AK)

Artist Website

Pedro barateiro curfew 2013

Pedro Barateiro, CURFEW, 2013 (detail), photo: Catarina Oliveira

Pedro barateiro the actors 2014 still

Pedro Barateiro, THE ACTORS, 2014 (video still), photo: Pedro Barateiro and Galeria Filomena Soares, Lisbon

 

Meer weten over de kunstenaar en zijn werk? Klik hier.